Znaczenie twórczości Stanisława Cukra
Stanisław Cukier – polski rzeźbiarz ur. 11 lutego 1954 w Zakopanem, dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem (1994-2019). Pochodzi z podhalańskiej rodziny Cukrów. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (1976). W latach 1976–1981 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej (1981). Po studiach kilka lat pracował jako wykładowca warszawskiej uczelni w Pracowni Techniki Odlewania. W 1991 został nauczycielem, a w latach 1994–2019 dyrektor zakopiańskiego liceum plastycznego im. Kenara. Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in. w Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz British Museum w Londynie.
Dorobek artysty obejmuje rzeźby, plakiety, medalierstwo, reliefy oraz dokumentację związaną z procesem twórczym (modele, fotografie, szkice). Jego prace cechują się wysoką wartością artystyczną, potwierdzoną licznymi nagrodami, w tym Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2016). Znaczenie twórczości Cukra wynika z jej spójności, wyjątkowej jakości warsztatowej oraz roli, jaką odegrała w rozwoju współczesnej rzeźby. Artysta reprezentuje nurt łączący tradycję akademicką z poszukiwaniami formalnymi właściwymi sztuce przełomu XX i XXI wieku. Jego prace stanowią materiał badawczy o dużej wartości źródłowej dla historii sztuki, muzealnictwa oraz studiów nad figuracją we współczesności.