Tytuł: Tereska
Rok powstania: 2010
Materiał: odlew z brązu, patyna
Wymiary: 160 × 60 × 70 cm
Tereska (2010) to rzeźba o wyraźnie portretowym charakterze – przedstawienie córki artysty, rozwijane w duecie z Stasiem w cyklu „Tereska i Staś”.
Forma pozostaje wierna klasycznym zasadom rzeźby figuratywnej, ale bez idealizacji: oszczędny gest, skupiona postawa i żywa praca patyny wydobywają w tej postaci przede wszystkim obecność – zwyczajność, która staje się nośnikiem emocji i relacji. Cukier wielokrotnie podkreśla, że to właśnie bliskość i codzienność portretu pozwalają mu „wejść głębiej w istotę formy” – a rodzinny krąg działa jak naturalne źródło energii twórczej, bezpośrednio przekładającej się na uważność modelunku.
W tym sensie Tereska jest nie tylko wizerunkiem konkretnej osoby, ale też próbą znalezienia uniwersalnego języka dla doświadczenia człowieczeństwa – tak, by figura była bardziej spotkaniem niż opisem.
Rzeźba była prezentowana m.in. na wystawie „Bóg i forma” w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha.
W przestrzeni art rental „Tereska” wprowadza ludzką skalę – porządkuje wnętrze spokojem i działa jak cichy punkt odniesienia dla codziennego rytmu.
Stanisław Cukier
– polski rzeźbiarz ur. 11 lutego 1954 w Zakopanem, dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem (1994-2019). Pochodzi z podhalańskiej rodziny Cukrów. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (1976). W latach 1976–1981 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej (1981). Po studiach kilka lat pracował jako wykładowca warszawskiej uczelni w Pracowni Techniki Odlewania. W 1991 został nauczycielem, a w latach 1994–2019 dyrektor zakopiańskiego liceum plastycznego im. Kenara. Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in. w Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz British Museum w Londynie.
