Tytuł: Macierzyństwo
Rok powstania: 1989
Materiał: odlew z brązu, patyna
Wymiary: 85 × 25 × 24 cm
Macierzyństwo (1989) to jedna z kluczowych prac w figuratywnym świecie Stanisława Cukra, gdzie scena codzienna staje się nośnikiem uniwersalnego doświadczenia. W smukłej, niemal kolumnowej sylwetce matki oraz w geście wysuniętych ramion artysta kondensuje relację „tu i teraz” — czułą, prostą, pozbawioną sentymentalizmu. Faktura odlewu i patyna pracują jak zapis dotyku: miejscami chropowaty modelunek łapie światło i wzmacnia wrażenie żywej obecności. Jak zauważa Jacek Waltoś, powracający w twórczości Cukra motyw macierzyństwa układa się w konsekwentną koncepcję „figury-sceny” — jest ważnym spoiwem tej twórczości: widz najpierw odczuwa klimat sympatii i ciepło najprostszych, życzliwych uczuć, a dopiero później przychodzi refleksja nad tym, jak rzeźba potrafi je unieść bez patosu i ostentacji.
„…Gdy Cukier mówi o człowieczeństwie, robi to z ujmującą czułością…” — pisała Olga Grodniewicz
W przestrzeni art rental Macierzyństwo działa jak punkt równowagi: ociepla wnętrze i buduje atmosferę uważności — szczególnie w miejscach, gdzie liczy się relacja i spokój (gabinet, biblioteka, strefa wejścia).
Stanisław Cukier
– polski rzeźbiarz ur. 11 lutego 1954 w Zakopanem, dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem (1994-2019). Pochodzi z podhalańskiej rodziny Cukrów. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (1976). W latach 1976–1981 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej (1981). Po studiach kilka lat pracował jako wykładowca warszawskiej uczelni w Pracowni Techniki Odlewania. W 1991 został nauczycielem, a w latach 1994–2019 dyrektor zakopiańskiego liceum plastycznego im. Kenara. Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in. w Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz British Museum w Londynie.
