Tytuł: Pejzaż I
Rok powstania: 1984
Materiał: brąz, kamień, drewno
Wymiary: 34 × 29 cm
Wykonana w 1984 roku rzeźba „Pejzaż I” to odlew w brązie eksponowany na drewnie. Artysta w mistrzowski sposób równoważy ciężar materii z wewnętrzną lekkością wyrazu. Brąz, technicznie wymagający, staje się nośnikiem subtelnych przejść światła i cienia, uwydatniając rytmy i układy powierzchni. Praca może być odczytywana jako medytacja nad miejscem człowieka w wielowarstwowej przestrzeni świata. To pejzaż przefiltrowany przez doświadczenie istnienia, poprzez ciszę, pamięć, uważność. Rzeźba nie opowiada konkretnej historii, lecz raczej stwarza przestrzeń, w której odbiorca sam może odnaleźć własne wspomnienia i obrazy: horyzont, który znika we mgle; światło przenikające przez gałęzie drzew; lub dotyk kamienia pod dłonią w chwili, gdy staje się on częścią osobistej historii. W tej kameralnej, a zarazem głęboko przemyślanej formie, Sawczyn kontynuuje swoje poszukiwania syntetycznej wypowiedzi rzeźbiarskiej mówiącej zarówno o świecie zewnętrznym, jak i o tym, co w człowieku najbardziej ukryte.
Eugeniusz Sawczyn
– polski rzeźbiarz i medalier. Urodził się w 1956 r. w Olszanicy. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanisława Wyspiańskiego w Jarosławiu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby. Po uzyskaniu dyplomu w 1981 roku pozostał na macierzystym wydziale ASP i do 1990 roku pracował jako asystent, a potem adiunkt. Wyemigrował do Kanady. Brał udział w wielu polskich i zagranicznych konkursach, a także ekspozycjach rzeźby i medalierstwa. Zmarł w Toronto w 1998 roku. Ktoś napisał, że w sztuce Sawczyna: „choć jej materią jest metal – chodzi o ekspresję światła”. Tak faktycznie jest, bo zdarzają się artyści, którzy wnoszą do naszego życia światło, nawet jeśli malują ciemnymi barwami. I za ten dar jesteśmy im winni wdzięczność oraz pamięć. Tą właśnie powinnością kierujemy się w naszym projekcie upamiętnienia jego dzieła.
