Tytuł: Pożegnanie
Rok powstania: 1998
Materiał: brąz, drewno
Wymiary: 43 × 37 × 74 cm
Pożegnanie (1998) to kameralna medytacja nad ulotnością i przemijaniem. Forma jest syntetyczna i symboliczna, Sawczyn wyeksponował w niej tylko najistotniejsze gesty i linie, delikatnie opracowana powierzchnia brązu przechwytuje światło. Dodatkowy wymiar tej kompozycji ujawnia się w wertykalnym ruchu. Ukazana postać sprawia wrażenie, jakby unosiła się ku górze, wyzwalając się z ciężaru materii. Smukłe, strzeliste proporcje oraz sposób prowadzenia linii sprawiają odczucie lekkości. To również ostatnia rzeźba przedwcześnie zmarłego artysty.
W przestrzeni rzeźba działa jak refleksyjny punkt ciszy, nie narzuca treści, lecz otwiera przestrzeń kontemplacji. Widok tej kameralnej struktury wzmacnia doświadczenie widza wobec uniwersalnych wątków ludzkiej egzystencji.
Eugeniusz Sawczyn
– polski rzeźbiarz i medalier. Urodził się w 1956 r. w Olszanicy. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanisława Wyspiańskiego w Jarosławiu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby. Po uzyskaniu dyplomu w 1981 roku pozostał na macierzystym wydziale ASP i do 1990 roku pracował jako asystent, a potem adiunkt. Wyemigrował do Kanady. Brał udział w wielu polskich i zagranicznych konkursach, a także ekspozycjach rzeźby i medalierstwa. Zmarł w Toronto w 1998 roku. Ktoś napisał, że w sztuce Sawczyna: „choć jej materią jest metal – chodzi o ekspresję światła”. Tak faktycznie jest, bo zdarzają się artyści, którzy wnoszą do naszego życia światło, nawet jeśli malują ciemnymi barwami. I za ten dar jesteśmy im winni wdzięczność oraz pamięć. Tą właśnie powinnością kierujemy się w naszym projekcie upamiętnienia jego dzieła.
