Tytuł: Staś
Rok powstania: 2016
Materiał: odlew z brązu, patyna
Wymiary 165 × 70 × 60 cm
Staś (2016) to rzeźba figuratywna bliska skali ludzkiej, w której Stanisław Cukier koncentruje uwagę na człowieku – na jego obecności, skupieniu i drobnym geście. Praca ma charakter portretowy: przedstawia syna artysty (podobnie jak „Tereska” odnosi się do jego córki), a oba motywy powracają w cyklu „Tereska i Staś”. Smukła postać została ujęta w momencie zawieszenia: w dłoniach trzyma rekwizyty dziecięcej zabawy (motyw „poiki” – metalowych kulek na linkach), a układ elementów sugeruje ruch, który dopiero ma się rozpocząć. To napięcie między bezruchem a potencjałem działania buduje narrację rzeźby – dyskretną, pozbawioną idealizacji, opartą na oszczędnym modelunku i pracy patyny.
W tekstach o twórczości Cukra powraca wątek „ciepła obecności” i życzliwości wolnej od sentymentalizmu – jakości, która sprawia, że figuratywność staje się tu językiem relacji, a nie opisu.
W przestrzeni art rental „Staś” działa jak ludzka miara wnętrza: ociepla je obecnością i zatrzymuje uwagę na dłużej.
Stanisław Cukier
– polski rzeźbiarz ur. 11 lutego 1954 w Zakopanem, dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem (1994-2019). Pochodzi z podhalańskiej rodziny Cukrów. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (1976). W latach 1976–1981 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej (1981). Po studiach kilka lat pracował jako wykładowca warszawskiej uczelni w Pracowni Techniki Odlewania. W 1991 został nauczycielem, a w latach 1994–2019 dyrektor zakopiańskiego liceum plastycznego im. Kenara. Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in. w Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz British Museum w Londynie.
